Archiwum autora: Moje Książki

              Jak wiadomo Murakami nie jest moim ulubionym pisarzem – powiem więcej: to pisarz, który potrafi mnie zirytować, a irytacja spowodowana jest nie nieudolnością ale zaprzepaszczaniem możliwości. Warsztatowo nienaganny, pomysłowy, konsekwentny stylowo a jednak dla mnie pęknięty, niedokończony, jakby … Czytaj dalej →

         Przyznam, że trochę się wahałem, czy przyjąć książkę, czy zgodzić się na jej przesłanie, czy skusić się na książkę historyczną – staram się korzystać z propozycji wydawnictw, żeby o książce  napisać, ale zawsze świadomie wybieram  pozycje, o których wiem, … Czytaj dalej →

                 Zastanawiałem się od kiedy Caravaggio stał się jednym z moich ulubionych malarzy, bo przecież takich mieć trzeba, a jeśli nie macie to zawsze mogę cos zaproponować. Jeżdżąc po Europie tanimi liniami, tymi Ryanairami czy Wizzairami, starałem się wykorzystać … Czytaj dalej →

„Cud” czyta się jak zapowiedź „Ości”, jak wprawkę pod „Ości”, jej (książki) młodszą siostrę, rodzoną, ale jeszcze nie do końca udaną. Mamy tu wszystkie grzechy Ignacego poplątane z jego zaletami, stylem perwersyjnie-fantazyjnym, mamrotaniem niepotrzebnym zamiast popychania akcji gdziekolwiek, zdaniami – … Czytaj dalej →

       Recepta na napisanie dobrego kryminału jest identyczna jak na dobrą literaturę: po prostu trzeba umieć pisać. Zagmatwanie intrygi nie świadczy o talencie opowiadacza – czytelnik nie znosi gubić się w zawiłościach akcji, mylić postaci, tracić wątek – chcemy czytelnej … Czytaj dalej →

          Niepokojące jest dotknięcie okładki; ma w sobie coś lepkiego, gruba i „mięsista”, choć to ostatnie słowo ma własną rezerwację; okładka i format mnie, kapryśnego, niepokoi na tyle, że boję się wziąć książkę do ręki. Koszmarny rysunek na sam … Czytaj dalej →

Trójka z pewnością ma swoją legendę. Ta cienka książeczka próbuje ją uchwycić, zebrać fakty, pokazać fenomen. A ja pisząc o Trójce musiałbym opisać własną historię obecności tej rozgłośni w swoim życiu, ale przecież nie o to tutaj chodzi. Autor postanowił … Czytaj dalej →

        Nieautoryzowana biografia pisarza wprawiła Houellebecqa w taka furię, że napisał w związku z nią tekst pt. Umieranie i na każdym kroku powtarzał, że napaści na siebie traktuje jak rodzaj egzemy, przez którą musi się wciąż drapać aż do krwi. … Czytaj dalej →

Jakby nie patrzeć, codziennie słucham książek. A więc nie czytam – ktoś robi to za mnie, więc jak zakwalifikować taki odbiór literatury? Czy w badaniach czytelnictwa powinienem zaliczać sobie te „wysłuchane” książki, czy słuchowiska na podstawie książek,  których pojawia się … Czytaj dalej →